Leć pszczołą albo motylem od kwiatka do kwiatka i zanoś pyłek, żeby urosły jabłka, wiśnie i dynie. 20 poziomów o zapylaniu dla dzieci od 6 do 10 lat.
Jak się gra
W ogrodzie rosną kwiaty jabłoni, wiśni, truskawek, dyni i innych roślin. Każdy kwiat ma na sobie mały obrazek owocu, który z niego wyrośnie. Dziecko kieruje pszczołą: dotyka kwiatka, pszczoła tam leci i zbiera pyłek. Potem trzeba zanieść pyłek na inny kwiatek tego samego rodzaju. Gdy wszystkie kwiaty danego rodzaju są zapylone, pojawiają się owoce.
Z każdym etapem gra dodaje nową zasadę. Najpierw są dwa rodzaje kwiatów, potem trzy. Później pszczoła zużywa energię w locie i musi pić nektar. Na poziomach z motylem obrazki owoców znikają, więc trzeba dopasowywać kwiaty po kolorze płatków i środka. Bliżej końca dziecko samo sieje nasiona potrzebnych roślin, a na ostatnich poziomach sadzi parę dla samotnych kwiatów.
| Poziomy | Nowa zasada |
|---|---|
| 1–3 | Dwa rodzaje kwiatów |
| 4–6 | Trzy rodzaje kwiatów |
| 7–10 | Energia z nektaru i planowanie krótkich lotów |
| 11–12 | Motyl i kwiaty bez obrazków |
| 13–14 | Wyścig ze słońcem przed zmierzchem |
| 15–17 | Siew nasion według listy |
| 18–20 | Samotne kwiaty potrzebują pary |
Czego uczy się dziecko
Skąd się biorą owoce. Dziecko dowiaduje się, że jabłko nie wyrasta samo, tylko z kwiatu, który został zapylony. To prosta wiedza, a jednocześnie podstawa zrozumienia, dlaczego pszczoły są tak ważne.
Dopasowywania według cech. Na poziomach bez obrazków trzeba porównać kształt płatków, kolor i środek kwiatu. To trening spostrzegawczości i klasyfikowania, który przydaje się w całej przyrodzie.
Planowania trasy. Energia jest ograniczona, więc lepiej lecieć do najbliższego pasującego kwiatu niż przez cały ogród. Dziecko uczy się myśleć o kolejności ruchów.
Pracy z listą. Na poziomach z sianiem trzeba sprawdzić, jakich owoców potrzebujemy, i nie posadzić niczego zbędnego. To ćwiczenie uważnego czytania polecenia.
Szacunku dla owadów. Ciekawostki między poziomami pokazują pszczoły i motyle jako pracowitych pomocników ogrodnika, a nie jako owady, których trzeba się bać.
Dla kogo i jak długo
Ogród zapylaczy jest przeznaczony dla dzieci od sześciu do dziesięciu lat. Sześciolatki szybko łapią zasadę z obrazkami owoców, a poziomy z energią i zachodem słońca dają satysfakcję starszym, które lubią planować. Gra dobrze pasuje do wiosennych tematów w przedszkolu i w edukacji wczesnoszkolnej: kwiaty, owady, sad, ogród.
Jeden poziom trwa od jednej do trzech minut. Spokojne tempo i ładna grafika sprawiają, że gra dobrze sprawdza się także wieczorem, zamiast bajki.
Wskazówki dla rodziców
- Mówcie, co robi pszczoła. „Zbiera pyłek z jabłoni i niesie go do drugiej jabłoni.” Opowiadanie na głos utrwala zasadę.
- Porównujcie kwiaty. Na poziomach z motylem zapytaj: „Czym różnią się te dwa kwiaty?”.
- Szukajcie zapylaczy na spacerze. Wiosną i latem policzcie pszczoły i trzmiele na kwitnącym krzewie.
- Rozmawiajcie o miodzie. Skąd się bierze i dlaczego pszczoły potrzebują nektaru.
Zabawy bez ekranu
- Pyłek na palcu. Dotknijcie palcem środka lilii albo tulipana i zobaczcie żółty pył. Tak samo brudzi się pszczoła.
- Domek dla owadów. Puszka wypełniona pustymi łodygami albo rurkami z tektury, zawieszona w słonecznym miejscu.
- Kwiaty dla pszczół. Na balkonie wysiejcie facelię, lawendę albo nagietki i obserwujcie gości.
- Zabawa w pszczoły. Kolorowe kartki na podłodze to kwiaty, a pompon to pyłek. Trzeba go zanieść na kartkę tego samego koloru.
Częste błędy
- Ten sam kwiatek. Pyłek musi trafić na inny kwiat tego samego rodzaju, nie z powrotem na ten sam.
- Długie loty. Na poziomach z energią lot przez cały ogród kończy się zmęczeniem pszczoły.
- Zbędne nasiona. Lista mówi, czego potrzebujemy. Inne rośliny tylko zajmują miejsce.
- Pośpiech przed zachodem. Szybkie, ale chaotyczne loty kosztują więcej czasu niż spokojny plan trasy od kwiatka do kwiatka.
Więcej zabaw z przyrodą znajdziesz w dziale gry przyrodnicze.