Przejdź do treści
  1. Strona główna
  2. Gry
  3. Gry przyrodnicze
  4. Fabryka recyklingu

Fabryka recyklingu · Przyroda i nauka – gra dla dzieci

Fabryka recyklingu

Odpady przesuwają się po taśmie. Przeciągnij każdy do właściwego pojemnika albo dotknij odpadu, a potem pojemnika. Brudne opakowania najpierw opłucz pod kranem. Na koniec zmiany zobaczysz, co powstanie z posegregowanych odpadów.

Wiek 6–1020 poziomów🔊 Dźwięk🗣️ Lektor
👶 Wiek 6–10 🏁 20 poziomów 🔊 Efekty dźwiękowe 🗣️ Czytanie na głos 📱 Działa na tabletach 🆓 Za darmo, bez rejestracji

Odpady jadą taśmą, a dziecko wrzuca je do pojemników: papier, plastik, szkło, metal, bio i zmieszane. 20 poziomów nauki segregowania śmieci dla dzieci 6–10 lat.

Jak się gra

Dziecko zostaje pracownikiem fabryki recyklingu. Po taśmie jadą odpady: gazety, kartony, butelki, słoiki, puszki, skórki od banana i inne rzeczy z codziennego życia. Każdy odpad ma obrazek i krótki podpis. Trzeba przeciągnąć go do właściwego pojemnika, zanim taśma go wyniesie.

Na początku są tylko trzy pojemniki: papier, plastik i bio. Później dochodzi szkło w zielonym pojemniku, metal na puszki i folię aluminiową, a na końcu zmieszane dla rzeczy, których nie da się przetworzyć. Od poziomu 10 niektóre opakowania są brudne i trzeba je najpierw opłukać pod kranem. Pod koniec każdej zmiany dziecko widzi podsumowanie: co powstanie z odpadów, które posegregowało.

Poziomy Nowa zasada
1–3 Papier, plastik i bio
4–5 Nowy pojemnik na szkło
6–7 Nowy pojemnik na metal
8–9 Wszystkie sześć pojemników
10–13 Kranik do płukania brudnych opakowań
14–16 Gra na serduszka: każda pomyłka kosztuje
17–20 Godziny szczytu: taśma przyspiesza

Czego uczy się dziecko

Rozpoznawania materiałów. Kubek po jogurcie to plastik, puszka po tuńczyku to metal, a pudełko po płatkach to papier. Dziecko uczy się patrzeć na przedmiot i pytać: z czego to jest zrobione?

Zasad segregacji. Gra uczy nawyków, które przydają się każdego dnia w domu i w szkole. Dzieci, które grały, chętnie pilnują potem domowych koszy.

Dbałości o środowisko. Podsumowanie zmiany pokazuje, że posegregowany odpad zamienia się w coś nowego, a odpad zmieszany po prostu leży zakopany. To lepiej przemawia niż długie wyjaśnienia.

Szybkich decyzji. Na późniejszych poziomach taśma jedzie coraz szybciej. Trzeba zdecydować szybko, ale bez pomyłek, co ćwiczy koncentrację i refleks.

Kolejności działań. Brudne opakowanie najpierw do kranu, potem do pojemnika. Dziecko uczy się, że niektóre czynności trzeba wykonać w określonym porządku.

Dla kogo i jak długo

Fabryka recyklingu jest przeznaczona dla dzieci od sześciu do dziesięciu lat. Sześciolatki dobrze radzą sobie z trzema pojemnikami i chętnie uczą się nazw materiałów. Starsze dzieci mają frajdę z poziomów na serduszka i z godzin szczytu, gdzie liczy się tempo. Temat segregacji pojawia się w przedszkolach i na zajęciach przyrodniczych w klasach 1–3, więc gra dobrze uzupełnia szkolne lekcje.

Jedna zmiana w fabryce trwa dwie, trzy minuty.

Segregacja w Polsce

W Polsce obowiązuje pięć frakcji odpadów: papier w niebieskim pojemniku, szkło w zielonym, metale i tworzywa sztuczne w żółtym, bioodpady w brązowym i odpady zmieszane w czarnym. Gra rozdziela plastik i metal na dwa osobne pojemniki, bo łatwiej wtedy zrozumieć, z czego zrobione jest opakowanie. Po grze warto zajrzeć do domowych koszy i pokazać, gdzie te dwa materiały trafiają razem. Dzieci szybko przenoszą zasady z gry do kuchni.

Wskazówki dla rodziców

  • Pokaż domowe pojemniki. Po grze sprawdźcie razem, jakie kolory pojemników macie przy bloku albo domu i co do nich wrzucacie.
  • Wyjaśnij żółty pojemnik. W Polsce plastik i metal idą razem. W grze są osobno, żeby łatwiej było rozpoznać materiał.
  • Czytaj podpisy. Niektóre odpady wyglądają podobnie. Podpis rozwiewa wątpliwości.
  • Chwal za płukanie. To mały gest, który ma duże znaczenie w recyklingu.

Zabawy bez ekranu

  • Domowa sortownia. Wysypcie na stół czyste opakowania i posegregujcie je na czas.
  • Ekologiczny detektyw. Przez tydzień zapisujcie, ile opakowań trafia do każdego pojemnika. Gdzie jest ich najwięcej?
  • Kompost na balkonie. Mała skrzynka z ziemią i dżdżownicami pokazuje, jak skórki zmieniają się w ziemię.
  • Coś z niczego. Z rolek po papierze, kartonów i nakrętek zróbcie zabawkę albo karmnik dla ptaków.

Częste błędy

  • Tłusty papier do papieru. Brudne opakowanie po pizzy nie nadaje się do recyklingu.
  • Szkło z ceramiką. Potłuczony kubek to nie szkło opakowaniowe.
  • Pośpiech na taśmie. Lepiej chwilę spojrzeć na podpis niż stracić serduszko.

Więcej zabaw o przyrodzie jest w dziale gry przyrodnicze, a o codziennych sprawach w dziale gry o pieniądzach i codziennym życiu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy pojemniki w grze odpowiadają polskim zasadom?
Prawie. W Polsce plastik i metal wrzucamy razem do żółtego pojemnika, a w grze są osobno, żeby dziecko rozumiało, z czego zrobione jest opakowanie. Papier, szkło i bio działają tak jak u nas.
Dlaczego trzeba płukać opakowania?
Resztki jedzenia brudzą inne surowce i utrudniają przetwarzanie. Słoik po dżemie albo kubek po jogurcie warto opróżnić i krótko opłukać przed wyrzuceniem.
Gdzie wyrzucić zużyty plaster albo pęknięty balonik?
Do odpadów zmieszanych. Takich rzeczy nie da się przetworzyć. Gra pokazuje to od poziomu 8, kiedy pojawia się szósty pojemnik.
Co dzieje się z odpadami po segregacji?
Z papieru powstają nowe zeszyty i pudełka, ze szkła nowe słoiki, z plastiku na przykład polary i ławki, z metalu puszki i części rowerów, a z bioodpadów żyzna ziemia. Gra pokazuje to w podsumowaniu zmiany.

Gry podobne do: Fabryka recyklingu

Wszystkie: gry przyrodnicze →