Przejdź do treści
  1. Strona główna
  2. Gry
  3. Gry przyrodnicze
  4. Mały meteorolog

Mały meteorolog · Przyroda i nauka – gra dla dzieci

Mały meteorolog

Przesuwaj cztery suwaki, aż niebo będzie pasować do misji, i zrób zdjęcie. Na dalszych poziomach odczytuj stacje pogodowe i mapę synoptyczną, a potem przeciągaj właściwą pogodę na każde miasteczko.

Wiek 8–1216 poziomów🔊 Dźwięk🗣️ Lektor
👶 Wiek 8–12 🏁 16 poziomów 🔊 Efekty dźwiękowe 🗣️ Czytanie na głos 📱 Działa na tabletach 🆓 Za darmo, bez rejestracji

Darmowa gra o pogodzie dla dzieci 8–12 lat: ustaw temperaturę, wilgotność, ciśnienie i wiatr, wywołaj deszcz, śnieg i burzę, a potem przygotuj prognozę.

Jak się gra

Na początku dziecko trafia do pracowni pogody. Ma przed sobą cztery suwaki: temperaturę, wilgotność, ciśnienie powietrza i prędkość wiatru. Niebo nad krajobrazem reaguje na każdy ruch. Gdy wilgotność rośnie, a ciśnienie spada, zbierają się chmury. Gdy temperatura spadnie poniżej zera, deszcz zamienia się w śnieg. Zadaniem jest ustawić warunki tak, żeby niebo pasowało do zamówionej pogody, i zrobić zdjęcie przyciskiem Pstryk!.

Jeśli zdjęcie nie pasuje, gra pokazuje regułę, która zadecydowała, na przykład: „Do deszczu potrzeba wilgotnego powietrza (70% i więcej), niskiego ciśnienia i temperatury powyżej 0 °C”. Wszystkie reguły są zebrane w książeczce Zasady pogody, do której można zajrzeć w każdej chwili.

Poziomy Co się dzieje
1–3 Pracownia: słońce, deszcz, chmury, śnieg i mgła. Nazwa pogody jest widoczna na ekranie.
4–6 Tajemnicze niebo: nazwa jest ukryta, dziecko samo rozpoznaje pogodę. Dochodzą burze, zamiecie, wietrzne dni i podchwytliwe misje, np. „śnieg przy słabym wietrze”.
7–9 Stacje pogodowe: termometr, higrometr, barometr i wiatromierz dla trzech lub czterech miasteczek. Trzeba przeciągnąć właściwą ikonę pogody na każde z nich.
10–11 Prognoza na jutro: przy każdym odczycie jest strzałka zmiany (np. 1012 hPa, spadek o 12). Dziecko dodaje zmianę i dopiero wtedy decyduje.
12–16 Mapa pogody: niż (N) i wyż (W) wędrują z wiatrem na wschód. Trzeba ustalić, gdzie będą jutro albo za dwa dni, i przygotować prognozę dla każdego miasteczka, także górskiego i zimą.

Czego uczy się dziecko

Składniki pogody. W szkole dzieci uczą się nazw: temperatura, ciśnienie, wilgotność, opady. Tutaj widzą, że te wielkości działają razem. Sama wilgotność nie wystarczy do deszczu, potrzebne jest jeszcze niskie ciśnienie. Mróz zamienia deszcz w śnieg, a mocny wiatr robi ze śniegu zamieć.

Odczytywanie przyrządów. Na poziomach ze stacjami dziecko czyta liczby z czterech przyrządów i zamienia je w obraz pogody. To dokładnie ta umiejętność, którą sprawdza się na przyrodzie przy kalendarzu pogody.

Myślenie o zmianie. Prognoza to nie zgadywanie. Spadające ciśnienie zapowiada chmury i opady, rosnące zapowiada przejaśnienia. Na poziomach 10–11 dziecko liczy jutrzejsze wartości, a potem stosuje reguły, czyli robi małe obliczenia z sensem.

Mapa synoptyczna. Ostatnie poziomy przypominają wieczorną prognozę w telewizji. Niż przesuwa się z zachodu na wschód o jedno lub dwa miasteczka dziennie. Dziecko musi przewidzieć jego nowe miejsce i dopiero potem przypisać pogodę. To łączy wyobraźnię przestrzenną z wiedzą przyrodniczą.

Wskazówki dla rodziców

  1. Obejrzyjcie razem prognozę pogody. Po kilku poziomach dziecko rozpozna na mapie niż i wyż. Zapytaj, gdzie będzie padać jutro.
  2. Kupcie albo zróbcie termometr za okno. Codzienny odczyt temperatury i porównanie z grą bardzo utrwala wiedzę.
  3. Pytaj „dlaczego”. Gdy zdjęcie nie pasuje, poproś dziecko, żeby przeczytało regułę i powiedziało, który suwak trzeba przesunąć.
  4. Nie podawaj od razu odpowiedzi na mapie. Lepiej zapytać: „Skąd wieje wiatr? To w którą stronę pójdzie niż?”.
  5. Zwróć uwagę na podchwytliwe misje. Mroźny słoneczny poranek wymaga połączenia dwóch reguł naraz. To dobre ćwiczenie z czytania polecenia do końca.

Zabawy bez ekranu

  • Kalendarz pogody. Przez dwa tygodnie zapisujcie temperaturę, zachmurzenie, opady i kierunek wiatru. Na koniec narysujcie wykres temperatury.
  • Domowy deszczomierz. Wystarczy przezroczysta butelka z odciętą górą i linijka przyklejona taśmą. Po każdym deszczu zmierzcie, ile wody spadło.
  • Chmura w słoiku. Gorąca woda na dnie słoika, lód na pokrywce i odrobina dymu z zapałki (pod okiem dorosłego) pokazują, jak powstaje chmura.
  • Wiatrowskaz z kartonu. Strzałka na patyczku od szaszłyka pokaże, skąd wieje wiatr. Porównajcie z mapą w prognozie.

Częste błędy

  • Patrzenie tylko na jeden suwak. Dzieci często podnoszą samą wilgotność i dziwią się, że nie pada. Brakuje niskiego ciśnienia.
  • Zapominanie o temperaturze. Przy 0 °C i zimniej deszcz staje się śniegiem, więc deszczowa misja na mrozie się nie uda.
  • Przesuwanie niżu w złą stronę. Wiatr wieje z zachodu, więc układy idą na wschód, czyli w prawo na mapie.
  • Pomijanie strzałek zmian. Na poziomach z prognozą liczy się jutrzejsza wartość, a nie dzisiejsza.

Podobne gry czekają w dziale gry przyrodnicze.

Najczęściej zadawane pytania

Czego uczy ta gra o pogodzie?
Dziecko poznaje, jak temperatura, wilgotność, ciśnienie i wiatr razem tworzą chmury, deszcz, śnieg, mgłę i burze. Dowiaduje się też, jak synoptycy przewidują jutrzejszą pogodę na podstawie spadającego lub rosnącego ciśnienia i wędrujących niżów.
Co oznaczają litery N i W na mapie?
To niż i wyż, tak jak na mapach w telewizyjnej prognozie. Pod niżem zwykle jest pochmurno i pada, przy wyżu jest pogodnie. W Polsce układy najczęściej przesuwają się z zachodu na wschód i tak samo dzieje się w grze.
Czy progi w grze są prawdziwe?
Są uproszczone, żeby dało się je zapamiętać, ale kierunek jest zgodny z rzeczywistością. Na przykład ciśnienie poniżej około 1000 hPa i bardzo wilgotne, ciepłe powietrze to rzeczywiście warunki sprzyjające burzom.
Dla jakiego wieku jest ta gra?
Dla dzieci 8–12 lat. Pogoda, jej składniki i przyrządy meteorologiczne to stały temat przyrody w klasie 4, a mapa z niżami i wyżami przydaje się później na geografii.

Gry podobne do: Mały meteorolog

Wszystkie: gry przyrodnicze →