Przejdź do treści
  1. Strona główna
  2. Gry
  3. Gry przyrodnicze
  4. Symulator orbit

Symulator orbit · Przyroda i nauka – gra dla dzieci

Symulator orbit

Ustaw suwakiem prędkość, a później także kąt startu, i naciśnij Start. Linia podglądu pokazuje przewidywany tor. Za wolno oznacza rozbicie, za szybko odlot w kosmos.

Od 10 lat20 poziomów🔊 Dźwięk🗣️ Lektor
👶 Od 10 lat 🏁 20 poziomów 🔊 Efekty dźwiękowe 🗣️ Czytanie na głos 📱 Działa na tabletach 🆓 Za darmo, bez rejestracji

Darmowy symulator orbit dla dzieci 10–13 lat. Ustaw prędkość i kąt startu, wejdź na orbitę, ucieknij przed grawitacją, złap księżyc i sprawdź prawo Keplera.

Jak się gra

Pośrodku ekranu jest planeta albo gwiazda, a obok niej punkt startu satelity. Dziecko ustawia suwakiem prędkość startu, a na dalszych poziomach także kąt. Przerywana linia podglądu pokazuje, jak poleci satelita. Po naciśnięciu Start obiekt rusza, a grawitacja zaczyna go przyciągać. Za wolno i satelita spada na powierzchnię. Za szybko i odlatuje na zawsze. Pomiędzy jest orbita.

Pod suwakiem stale widać trzy liczby: aktualną prędkość, prędkość kołową i prędkość ucieczki. To one są kluczem do rozwiązania większości misji. Na kolejnych poziomach pojawiają się pierścienie, które trzeba dotknąć elipsą, kometa do trafienia, poruszający się księżyc i duża planeta, która może posłużyć za procę.

Poziomy Misja
1–3 Dowolna orbita, potem orbita kołowa, potem szybsza orbita bliżej Słońca
4–6 Elipsa, która dotyka zewnętrznego pierścienia albo nurkuje do wewnętrznego
7–8 Pełna ucieczka, potem ucieczka z najmniejszą możliwą prędkością
9–10 Kąt startu, żeby trafić w pierścień i kometę
11–13 Wybór chwili startu, żeby złapać poruszający się księżyc
14–16 Proca grawitacyjna obok dużej poruszającej się planety
17 Trzecie prawo Keplera: o ile dłużej trwa orbita 4 razy dalsza?
18 Gwiazda o dwa razy większej masie: nowa prędkość kołowa
19–20 Misje z ograniczoną ilością paliwa

Czego uczy się dziecko

Czym jest orbita. Najważniejsze odkrycie to zdanie „satelita cały czas spada”. Gdy dziecko widzi, jak za wolny satelita opada spiralą, a odpowiednio szybki ciągle chybia planety, rozumie orbitę lepiej niż z jakiejkolwiek definicji.

Zależności między prędkością a kształtem orbity. Trochę szybciej niż kołowa i orbita robi się wydłużoną elipsą. Trochę wolniej i satelita nurkuje bliżej gwiazdy. Te zależności dziecko wyczuwa w rękach, przesuwając suwak.

Prędkości ucieczki. Gra pokazuje, że prędkość ucieczki to zawsze około 1,41 prędkości kołowej, czyli pierwiastek z dwóch. To piękny przykład tego, jak matematyka opisuje przyrodę.

Planowania w czasie. Złapanie księżyca wymaga startu z wyprzedzeniem, bo księżyc też się porusza. Tak samo planuje się misje kosmiczne, które wyruszają w ściśle określonych „oknach startowych”.

Praw Keplera. Na poziomie 17 dziecko przewiduje, ile razy dłużej potrwa orbita cztery razy dalsza, a potem sprawdza to w symulacji. Odpowiedź (osiem razy) wynika z prawa, które Kepler odkrył czterysta lat temu, analizując obserwacje Marsa.

Wskazówki dla rodziców

  1. Zacznijcie od rzutu piłką. Rzućcie piłkę lekko, potem mocniej. Im szybciej leci, tym dalej spada. Satelita to piłka rzucona tak szybko, że „spada” dookoła Ziemi.
  2. Obserwujcie Międzynarodową Stację Kosmiczną. Jest widoczna gołym okiem jako szybko przesuwająca się jasna kropka. Godziny przelotów nad Polską można sprawdzić w internecie.
  3. Opowiedz o Koperniku. To on umieścił Słońce w centrum, a Kepler i Newton dopisali prawa ruchu. Dla polskiego dziecka to dobra okazja do dumy.
  4. Nie podawaj liczb od razu. Na poziomie z najmniejszą prędkością ucieczki niech dziecko samo zauważy zależność od prędkości kołowej.
  5. Pytaj o przewidywania. Przed każdym startem: „Co się stanie, jeśli dodam 1 km/s?”.

Zabawy bez ekranu

  • Wiadro na sznurku. Kręcenie wiaderkiem z odrobiną wody nad głową (na dworze) pokazuje, jak siła dośrodkowa trzyma ciało na orbicie.
  • Elipsa z pinezek. Dwie pinezki, pętla ze sznurka i ołówek pozwalają narysować elipsę. Pinezki to ogniska, a w jednym z nich byłaby gwiazda.
  • Planetarium. Wizyta w planetarium, na przykład w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, świetnie uzupełnia grę.

Częste błędy

  • Za duża prędkość przy orbicie kołowej. Zielony pas jest wąski. Lepiej zmieniać prędkość małymi krokami.
  • Start prosto w księżyc. Księżyc się porusza, więc trzeba celować w miejsce, gdzie będzie.
  • Proca przed planetą zamiast za nią. Żeby przyspieszyć, trzeba przelecieć za poruszającą się planetą.

Więcej podobnych gier znajdziesz w dziale gry przyrodnicze.

Najczęściej zadawane pytania

Czy grawitacja w symulatorze jest prawdziwa?
Tak. Gra liczy przyciąganie według prawa powszechnego ciążenia Newtona, więc orbity kołowe, elipsy, prędkość ucieczki i proca grawitacyjna zachowują się jak w rzeczywistości. Uproszczone są tylko skale odległości i czasu.
Dlaczego satelita nie spada na Ziemię?
On spada cały czas, ale leci tak szybko w bok, że powierzchnia Ziemi zakrzywia się pod nim w tym samym tempie. Dlatego ciągle chybia. Orbita to po prostu nieustanne spadanie obok planety.
Co to jest prędkość ucieczki?
To najmniejsza prędkość, przy której obiekt odlatuje na zawsze i już nie wraca. Jest około 1,41 raza (√2) większa niż prędkość potrzebna na orbitę kołową w tym samym miejscu. Dla Ziemi przy powierzchni wynosi około 11,2 km/s.
Czym jest proca grawitacyjna?
To manewr, w którym statek przelatuje tuż za poruszającą się planetą i „pożycza” od niej trochę prędkości. Tak sondy Voyager dotarły do najdalszych planet, zużywając bardzo mało paliwa.

Gry podobne do: Symulator orbit

Wszystkie: gry przyrodnicze →