Przejdź do treści
  1. Strona główna
  2. Gry
  3. Gry przyrodnicze
  4. Zwierzęce safari

Zwierzęce safari · Przyroda i nauka – gra dla dzieci

Zwierzęce safari

Posłuchaj pytania pieska Pipa i dotknij właściwego zwierzęcia. Przycisk z głośnikiem powtarza pytanie.

Wiek 3–520 poziomów🔊 Dźwięk🗣️ Lektor
👶 Wiek 3–5 🏁 20 poziomów 🔊 Efekty dźwiękowe 🗣️ Czytanie na głos 📱 Działa na tabletach 🆓 Za darmo, bez rejestracji

Darmowa gra ze zwierzętami dla maluchów: piesek Pip pyta, a dziecko dotyka krowy, lwa albo zwierzęcia, które robi „muuu”. Bez czytania, z lektorem, 20 poziomów.

Jak się gra

Piesek Pip zadaje pytanie na głos, na przykład „Gdzie jest krowa?”. U góry ekranu pojawia się to samo słowo na małej karteczce, a duży przycisk z głośnikiem pozwala odsłuchać pytanie jeszcze raz. Dziecko dotyka właściwego zwierzęcia na obrazku. Po dobrej odpowiedzi zwierzę podskakuje, słychać wesoły dźwięk, a na scenę wchodzi nowa gromadka.

Zwierzęta nie stoją w miejscu. Od trzeciego poziomu kołyszą się i spacerują po swoim kawałku trawy, więc maluch musi śledzić ruchomy cel. Każde ma jednak własne miejsce, dzięki czemu nic się nie zasłania.

Poziomy Co robi dziecko
1–3 Szuka znanego zwierzęcia z wiejskiego podwórka wśród 2–3 obrazków
4–6 Cztery lub pięć zwierząt, które powoli się przechadzają
7–9 Dochodzą dzikie zwierzęta: słoń, żyrafa, zebra, sowa, ośmiornica
10–13 Zagadki z odgłosem: „Kto robi muuu?” wśród 3–6 zwierząt
14–16 Nazwy i odgłosy na zmianę, do 8 zwierząt, trochę szybciej
17–19 Gdzie kto mieszka: w morzu, w gospodarstwie, w dżungli, w krainie lodu, a kto umie latać
20 Mistrz safari: wszystkie rodzaje pytań i 8 zwierząt

Na każdym poziomie są cztery lub pięć rund, a tło zmienia się między wsią, sawanną, dżunglą, stawem, morzem, niebem i lodem.

Czego uczy się dziecko

Nazw zwierząt. Maluchy uczą się słów, gdy wiele razy słyszą je i jednocześnie widzą to, co nazywają. W grze słowo mówione, słowo napisane i obrazek pojawiają się razem, a zwierząt jest kilkadziesiąt. Nazwy są takie, jakich używa trzylatek: świnka, konik, zajączek.

Uważnego słuchania. Dziecko musi zapamiętać pytanie i w tym czasie przeszukać obrazek. Przy sześciu czy ośmiu zwierzętach to już spore wyzwanie dla pamięci słuchowej. Tej samej umiejętności potrzebuje w domu i w przedszkolu, gdy słyszy polecenie z dwoma krokami.

Łączenia dźwięku ze źródłem. Wiedza, że krowa robi „muuu”, wydaje się drobiazgiem, ale to jeden z pierwszych sposobów, w jaki dziecko łączy dźwięk z tym, kto go wydaje. W poziomach z odgłosami pytanie jest odwrócone: maluch słyszy dźwięk i szuka zwierzęcia.

Pierwszej przyrody. Poziomy o miejscach zamieszkania pokazują, że zwierzęta mają swoje środowisko. Pingwin mieszka tam, gdzie zimno, ośmiornica w morzu, a ptaki, pszczoły i motyle latają. Gra dobiera zwierzęta tak, żeby zawsze tylko jedna odpowiedź była dobra: kaczka nigdy nie jest złą odpowiedzią na pytanie „Kto umie latać?”, bo przecież lata.

Spostrzegawczości. Wypatrzenie jednego ruchomego zwierzęcia w grupie ćwiczy uwagę wybiórczą, czyli umiejętność pomijania tego, co w danej chwili nieważne.

Wskazówki dla rodziców

  1. Naśladujcie odgłosy razem. Kiedy piesek mówi „Tak robi krowa: muuu!”, warto zamuczeć razem z nim. Maluchy uwielbiają takie wygłupy, a wypowiedziane słowo lepiej zostaje w pamięci.
  2. Przycisk z głośnikiem to nie porażka. Odsłuchanie pytania jeszcze raz jest dobrym nawykiem i warto go chwalić.
  3. Po pomyłce nazwijcie zwierzę. Jeśli dziecko dotknie świnki zamiast konika, można powiedzieć: „To świnka. A gdzie jest konik?”. Gra robi to samo, więc rodzic tylko wzmacnia przekaz.
  4. Krótko i z przyjemnością. Dla trzylatka dwa lub trzy poziomy naraz w zupełności wystarczą. Najlepiej kończyć, póki zabawa cieszy.
  5. Rozmawiajcie po grze. „Gdzie mieszka wieloryb? Widzieliśmy kiedyś kozę?” Takie krótkie rozmowy zamieniają klikanie w naukę.

Zabawy bez ekranu

  • Zgadnij, kto to: na zmianę naśladujecie odgłos zwierzęcia, a druga osoba zgaduje. Przydadzą się figurki albo książeczka z obrazkami.
  • Domki dla zwierząt: na dużej kartce rysujecie niebieskie morze, zieloną łąkę i niebo, a potem rozkładacie na nich zabawkowe zwierzęta albo naklejki.
  • Wyprawa po okolicy: na spacerze, na wsi u dziadków albo w zoo gracie w „Widzę zwierzę, które robi…”. Zwierzęta spotkane na żywo ożywiają słowa z gry.
  • Kalambury: pokazujecie zwierzę ruchem (tupiecie jak słoń, skaczecie jak zajączek), a dziecko zgaduje.

Więcej podobnych zabaw jest w dziale gry dla dzieci 3–4 lata.

Częsty kłopot

Małe dzieci często dotykają pierwszego zwierzęcia, jakie zobaczą, zanim piesek skończy mówić. U trzylatka to zupełnie normalne. Jeśli zdarza się bardzo często, można nacisnąć głośnik i powiedzieć: „Najpierw słuchamy, potem dotykamy”. Gra nigdy nie kończy poziomu przed czasem, więc nie ma presji na szybkość.

Najczęściej zadawane pytania

Czy trzylatek, który nie czyta, poradzi sobie z tą grą?
Tak. Każde pytanie jest czytane na głos, a przycisk z głośnikiem powtarza je tyle razy, ile dziecko potrzebuje. Na ekranie pojawia się najwyżej jedno słowo albo odgłos, więc maluch oswaja się z literami, ale nie musi ich czytać.
Jakie odgłosy zwierząt są w grze?
Te, które dzieci znają z piosenek i książeczek: muuu, chrum chrum, beee, iha-ha, ko ko ko, hau hau, miau, kwa kwa, pi pi, kum kum, bzzz, ćwir ćwir, hu hu i kilka innych. Lew i tygrys robią tak samo „wrrr”, dlatego nigdy nie pojawiają się razem jako odpowiedzi.
Co się dzieje, gdy dziecko dotknie złego zwierzęcia?
Nic przykrego. Zwierzę się kiwa, a piesek mówi, jak się nazywa („To jest świnka.”), więc dziecko poznaje kolejne słowo. Po dwóch pomyłkach właściwe zwierzę zaczyna świecić i każda runda kończy się sukcesem.
Za co są gwiazdki?
Liczy się, ile odpowiedzi było trafnych za pierwszym razem. Prawie bez pomyłek są 3 gwiazdki, przy kilku pomyłkach 2, a za każdy ukończony poziom co najmniej jedna.

Gry podobne do: Zwierzęce safari

Wszystkie: gry przyrodnicze →