Darmowa gra ze zwierzętami dla maluchów: piesek Pip pyta, a dziecko dotyka krowy, lwa albo zwierzęcia, które robi „muuu”. Bez czytania, z lektorem, 20 poziomów.
Jak się gra
Piesek Pip zadaje pytanie na głos, na przykład „Gdzie jest krowa?”. U góry ekranu pojawia się to samo słowo na małej karteczce, a duży przycisk z głośnikiem pozwala odsłuchać pytanie jeszcze raz. Dziecko dotyka właściwego zwierzęcia na obrazku. Po dobrej odpowiedzi zwierzę podskakuje, słychać wesoły dźwięk, a na scenę wchodzi nowa gromadka.
Zwierzęta nie stoją w miejscu. Od trzeciego poziomu kołyszą się i spacerują po swoim kawałku trawy, więc maluch musi śledzić ruchomy cel. Każde ma jednak własne miejsce, dzięki czemu nic się nie zasłania.
| Poziomy | Co robi dziecko |
|---|---|
| 1–3 | Szuka znanego zwierzęcia z wiejskiego podwórka wśród 2–3 obrazków |
| 4–6 | Cztery lub pięć zwierząt, które powoli się przechadzają |
| 7–9 | Dochodzą dzikie zwierzęta: słoń, żyrafa, zebra, sowa, ośmiornica |
| 10–13 | Zagadki z odgłosem: „Kto robi muuu?” wśród 3–6 zwierząt |
| 14–16 | Nazwy i odgłosy na zmianę, do 8 zwierząt, trochę szybciej |
| 17–19 | Gdzie kto mieszka: w morzu, w gospodarstwie, w dżungli, w krainie lodu, a kto umie latać |
| 20 | Mistrz safari: wszystkie rodzaje pytań i 8 zwierząt |
Na każdym poziomie są cztery lub pięć rund, a tło zmienia się między wsią, sawanną, dżunglą, stawem, morzem, niebem i lodem.
Czego uczy się dziecko
Nazw zwierząt. Maluchy uczą się słów, gdy wiele razy słyszą je i jednocześnie widzą to, co nazywają. W grze słowo mówione, słowo napisane i obrazek pojawiają się razem, a zwierząt jest kilkadziesiąt. Nazwy są takie, jakich używa trzylatek: świnka, konik, zajączek.
Uważnego słuchania. Dziecko musi zapamiętać pytanie i w tym czasie przeszukać obrazek. Przy sześciu czy ośmiu zwierzętach to już spore wyzwanie dla pamięci słuchowej. Tej samej umiejętności potrzebuje w domu i w przedszkolu, gdy słyszy polecenie z dwoma krokami.
Łączenia dźwięku ze źródłem. Wiedza, że krowa robi „muuu”, wydaje się drobiazgiem, ale to jeden z pierwszych sposobów, w jaki dziecko łączy dźwięk z tym, kto go wydaje. W poziomach z odgłosami pytanie jest odwrócone: maluch słyszy dźwięk i szuka zwierzęcia.
Pierwszej przyrody. Poziomy o miejscach zamieszkania pokazują, że zwierzęta mają swoje środowisko. Pingwin mieszka tam, gdzie zimno, ośmiornica w morzu, a ptaki, pszczoły i motyle latają. Gra dobiera zwierzęta tak, żeby zawsze tylko jedna odpowiedź była dobra: kaczka nigdy nie jest złą odpowiedzią na pytanie „Kto umie latać?”, bo przecież lata.
Spostrzegawczości. Wypatrzenie jednego ruchomego zwierzęcia w grupie ćwiczy uwagę wybiórczą, czyli umiejętność pomijania tego, co w danej chwili nieważne.
Wskazówki dla rodziców
- Naśladujcie odgłosy razem. Kiedy piesek mówi „Tak robi krowa: muuu!”, warto zamuczeć razem z nim. Maluchy uwielbiają takie wygłupy, a wypowiedziane słowo lepiej zostaje w pamięci.
- Przycisk z głośnikiem to nie porażka. Odsłuchanie pytania jeszcze raz jest dobrym nawykiem i warto go chwalić.
- Po pomyłce nazwijcie zwierzę. Jeśli dziecko dotknie świnki zamiast konika, można powiedzieć: „To świnka. A gdzie jest konik?”. Gra robi to samo, więc rodzic tylko wzmacnia przekaz.
- Krótko i z przyjemnością. Dla trzylatka dwa lub trzy poziomy naraz w zupełności wystarczą. Najlepiej kończyć, póki zabawa cieszy.
- Rozmawiajcie po grze. „Gdzie mieszka wieloryb? Widzieliśmy kiedyś kozę?” Takie krótkie rozmowy zamieniają klikanie w naukę.
Zabawy bez ekranu
- Zgadnij, kto to: na zmianę naśladujecie odgłos zwierzęcia, a druga osoba zgaduje. Przydadzą się figurki albo książeczka z obrazkami.
- Domki dla zwierząt: na dużej kartce rysujecie niebieskie morze, zieloną łąkę i niebo, a potem rozkładacie na nich zabawkowe zwierzęta albo naklejki.
- Wyprawa po okolicy: na spacerze, na wsi u dziadków albo w zoo gracie w „Widzę zwierzę, które robi…”. Zwierzęta spotkane na żywo ożywiają słowa z gry.
- Kalambury: pokazujecie zwierzę ruchem (tupiecie jak słoń, skaczecie jak zajączek), a dziecko zgaduje.
Więcej podobnych zabaw jest w dziale gry dla dzieci 3–4 lata.
Częsty kłopot
Małe dzieci często dotykają pierwszego zwierzęcia, jakie zobaczą, zanim piesek skończy mówić. U trzylatka to zupełnie normalne. Jeśli zdarza się bardzo często, można nacisnąć głośnik i powiedzieć: „Najpierw słuchamy, potem dotykamy”. Gra nigdy nie kończy poziomu przed czasem, więc nie ma presji na szybkość.