Darmowa gra przyrodnicza dla przedszkolaków. Dziecko prowadzi zwierzęta do domu: na wieś, do lasu, oceanu, dżungli, na sawannę i na pustynię.
Jak się gra
Na ekranie widać kolorowe kafelki ze środowiskami: zieloną wieś z płotem, ciemny las, niebieski ocean, gęstą dżunglę, białą krainę lodu, żółtą sawannę i piaszczystą pustynię. Na początku rundy każde miejsce zapala się po kolei, a lektor je nazywa. Pod spodem czekają zwierzęta. Dziecko przeciąga każde do jego domu. Po dobrej odpowiedzi słychać zdanie w rodzaju: „Wiewiórka mieszka w lesie! Wiewiórka zakopuje orzechy na zimę”.
| Poziomy | Środowiska |
|---|---|
| 1–2 | Wieś i ocean |
| 3–6 | Wieś, las, ocean i dżungla (po trzy naraz) |
| 7–10 | Cztery środowiska, dochodzą kraina lodu i sawanna |
| 11–12 | Dołącza pustynia |
| 13–20 | Pięć lub sześć środowisk naraz, do 10 zwierząt |
Czego uczy się dziecko
Pojęcia środowiska. Dla przedszkolaka to nowa myśl, że każde zwierzę ma swoje miejsce, w którym znajduje jedzenie i schronienie. Gra pokazuje to w prosty sposób: krowa na wsi, rekin w oceanie, wielbłąd na pustyni.
Wiedzy przyrodniczej. Każda dobra odpowiedź przynosi ciekawostkę. Ośmiornica ma osiem ramion, kraby chodzą bokiem, sowy polują w nocy, a niedźwiedź przesypia zimę w gawrze. Po kilku poziomach dzieci same zaczynają opowiadać te fakty rodzicom.
Słownictwa. Borsuk, najeżka, kałamarnica, leniwiec, renifer. Gra zawiera ponad czterdzieści zwierząt, w tym wiele mniej oczywistych. Lektor wymawia każdą nazwę wyraźnie.
Klasyfikowania. Przypisywanie zwierząt do grup według miejsca zamieszkania to ćwiczenie myślenia pojęciowego. Pod koniec gry dziecko musi rozróżniać sześć grup naraz, co wymaga sporej koncentracji.
Ciekawości świata. Pytania typu „a dlaczego pingwin nie mieszka w lesie?” to najlepsza nagroda tej gry. Warto na nie odpowiadać albo razem szukać odpowiedzi w książce.
Wskazówki dla rodziców
- Powtarzajcie ciekawostki. Po grze można zapytać: „Pamiętasz, jak śpi koń?”. Dzieci chętnie popisują się wiedzą.
- Łączcie z polską przyrodą. Na spacerze w lesie warto szukać śladów wiewiórki albo kretowisk, a na wsi u dziadków przyjrzeć się kurom i krowom.
- Pokażcie mapę. Na globusie albo w atlasie można pokazać, gdzie jest pustynia, a gdzie kraina lodu.
- Nie poprawiajcie od razu. Jeśli dziecko zawaha się przy tygrysie, można zapytać: „Jest mu tam ciepło czy zimno?”.
Zabawy bez ekranu
- Mapa domków: na dużej kartce rysujecie kilka środowisk i rozkładacie na nich figurki albo naklejki zwierząt.
- Wycieczka do zoo albo ogrodu botanicznego: przy każdym wybiegu warto zapytać, skąd pochodzi to zwierzę.
- Zagadki: „Mieszkam w lesie, mam kolce i zwijam się w kulkę. Kim jestem?”
- Leśny spacer z lupą: szukacie mrówek, ślimaków i chrząszczy, czyli mieszkańców, których na co dzień nie widać.
Więcej gier tego typu jest w dziale gry przyrodnicze.
Jak gra rośnie razem z dzieckiem
Na pierwszych poziomach są tylko dwa zupełnie różne środowiska, więc trzylatek szybko rozumie zasadę. Potem przybywa miejsc i zwierząt, a od trzynastego poziomu na ekranie jest ich naprawdę dużo. Niektóre zwierzęta wymagają zastanowienia: renifer mieszka w krainie lodu, a tygrys w dżungli. Gwiazdki zależą od liczby pomyłek.
Dla kogo jest ta gra
Dla przedszkolaków, które kochają zwierzęta i zadają mnóstwo pytań. Przyda się też starszym rodzeństwu jako szybka powtórka przed lekcją przyrody. Duże zwierzęta mają niższy, głębszy dźwięk, co bawi maluchy i dodaje grze charakteru.
Częste pomyłki
Najwięcej wahania budzą zwierzęta, które dzieci widziały w zoo, a nie w naturze. Tygrys i lew często lądują w tym samym miejscu, chociaż jeden mieszka w dżungli, a drugi na sawannie. Podobnie bywa z pingwinem i niedźwiedziem polarnym. To dobry moment, żeby wyjaśnić, że zoo to dom zastępczy, a naturalne domy zwierząt są daleko, w różnych częściach świata. Kaczka i gęś pojawiają się na wsi, chociaż spotyka się je też nad stawem w parku. Gra trzyma się najprostszych skojarzeń, a rozmowa z rodzicem może je później poszerzyć.
Warto też zwrócić uwagę, że w grze są dwa wielbłądy: jeden z jednym garbem, drugi z dwoma. Oba mieszkają na pustyni, a dzieci często pytają, czym się różnią. To świetny początek rozmowy o tym, że zwierzęta tego samego rodzaju też bywają różne.