Darmowa gra na pamięć dla przedszkolaków. Zabawki stoją na półce, zasłonka się zamyka, coś znika, a dziecko zgaduje, czego brakuje. Z lektorem.
Jak się gra
Na półce stoi kilka rzeczy: zabawki, owoce, zwierzątka, pojazdy, przekąski albo mieszkańcy ogrodu. Piesek Pip mówi: „Popatrz na zabawki i dobrze zapamiętaj!”. Po chwili zasuwa się zasłonka. Gdy się odsłoni, czegoś brakuje. Pod półką leży kilka obrazków do wyboru, a dziecko dotyka tego, który zniknął. Dobra odpowiedź wraca na swoje miejsce z wesołym dźwiękiem.
| Poziomy | Co się zmienia |
|---|---|
| 1–5 | 3 do 5 rzeczy. Puste miejsce ze znakiem zapytania pokazuje, gdzie coś stało. |
| 6–10 | 4 do 6 rzeczy. Półka się zsuwa, więc nie ma pustego miejsca, które by podpowiadało. |
| 11–13 | Znikają dwie rzeczy naraz. Trzeba znaleźć obie. |
| 14–18 | Za zasłonką wszystko zmienia miejsca. |
| 19–20 | Do 8 rzeczy, dwie zguby, przestawianie i krótszy czas na patrzenie. |
Czego uczy się dziecko
Pamięci wzrokowej. Zapamiętanie kilku przedmiotów i ich wyglądu to umiejętność, która przydaje się wszędzie: przy rozpoznawaniu liter, przy odnajdywaniu drogi, przy sprzątaniu zabawek na miejsce. Gra zaczyna od trzech rzeczy, bo tyle przeciętny trzylatek zapamięta bez trudu, a kończy na ośmiu.
Uważnego patrzenia. Czas na oglądanie półki jest ograniczony, więc dziecko uczy się patrzeć celowo, a nie przypadkiem. Wiele dzieci samo wymyśla sposób: nazywa rzeczy po kolei w myślach albo na głos.
Słownictwa. Każdy temat wprowadza kilkanaście słów. W temacie owoców pojawiają się brzoskwinia i kiwi, w pojazdach wóz strażacki i radiowóz, w ogrodzie gąsienica i stokrotka. Dziecko słyszy nazwę za każdym razem, gdy dotknie obrazka.
Pamięci roboczej. Gdy rzeczy się przestawiają, nie wystarczy pamiętać, gdzie co stało. Trzeba pamiętać, co było, niezależnie od miejsca. To wyższy poziom pamięci, który rozwija się mniej więcej między czwartym a szóstym rokiem życia.
Spokoju przy porażce. Każda pomyłka kończy się łagodnym komunikatem i nową próbą. Dzieci uczą się, że nie trzeba wszystkiego wiedzieć od razu.
Wskazówki dla rodziców
- Nazywajcie rzeczy na głos. Zanim zasłonka się zamknie, można razem wymienić wszystko, co stoi na półce. Słowa wzmacniają pamięć.
- Podpowiadajcie pytaniem. „Co było na końcu półki?”, „Było coś czerwonego?” Lepiej naprowadzić niż zdradzić odpowiedź.
- Zauważajcie strategie. Jeśli dziecko samo liczy rzeczy albo je nazywa, warto to pochwalić. To dobra metoda na całe życie.
- Nie przedłużajcie. Gra wymaga skupienia, więc trzy, cztery poziomy naraz to dla przedszkolaka dużo.
Zabawy bez ekranu
- Taca z niespodzianką: na tacy kładziecie kilka drobiazgów, przykrywacie ścierką i zabieracie jeden. Dziecko zgaduje, czego brakuje. Potem zamiana ról, dziecko chowa, a rodzic zgaduje.
- Kim jestem, czego brakuje: rodzic zdejmuje okulary albo zegarek, a dziecko szuka zmiany.
- Zakupy z pamięci: przed wyjściem do sklepu wymieniacie trzy rzeczy do kupienia, a w sklepie dziecko przypomina listę.
- Spacer z obserwacją: po spacerze dziecko opowiada, co widziało po drodze, a rodzic dopytuje o szczegóły.
Więcej zabaw na pamięć jest w dziale gry pamięciowe.
Jak gra rośnie razem z dzieckiem
Pierwsze pięć poziomów jest celowo łatwych: mało rzeczy i wyraźna podpowiedź. Potem podpowiedź znika, a liczba rzeczy rośnie. Od jedenastego poziomu dziecko szuka dwóch zgub, a od czternastego musi poradzić sobie z przestawianiem. Ostatnie poziomy są wymagające nawet dla sześciolatka. Tematy zmieniają się co poziom, więc zabawa się nie nudzi. Gwiazdki zależą od liczby pomyłek, a postępy zostają na urządzeniu, bez zakładania konta.
Dla kogo jest ta gra
Gra przyda się każdemu przedszkolakowi, ale szczególnie dzieciom, które szybko się rozpraszają albo mają kłopot z zapamiętaniem, gdzie odłożyły swoje rzeczy. Krótkie, codzienne rundy dają spokojny trening uwagi. Starsze rodzeństwo chętnie dołącza do zabawy i rywalizuje o trzy gwiazdki na ostatnich poziomach.
Częste pomyłki
Gdy rzeczy się przestawiają, dzieci często szukają zguby w miejscu, gdzie stała wcześniej. To naturalny odruch. Pomaga nazywanie rzeczy na głos przed zasunięciem zasłonki, bo wtedy dziecko pamięta słowa, a nie tylko miejsca. Można też poprosić dziecko, żeby samo schowało jedną rzecz przed rodzicem. Rola tego, kto zadaje zagadkę, bardzo wzmacnia pamięć i daje mnóstwo radości.