22 krótkie opowieści, w których odpowiedzi na pytania prowadzą dalej, a dziecko samo wybiera zakończenie. Czytanie ze zrozumieniem dla dzieci od 6 do 10 lat.
Jak się gra
Każdy poziom to jedna ilustrowana opowieść. Dziecko czyta stronę albo słucha jej, naciskając 🔊 Czytaj. Można też dotknąć dowolnego słowa, żeby usłyszeć, jak się je wymawia. Po niektórych stronach pojawia się pytanie z trzema odpowiedziami. Dobra odpowiedź prowadzi dalej, a przy złej gra pokazuje zabawną albo życzliwą podpowiedź i wraca do tekstu z zaznaczonym zdaniem, w którym kryje się wskazówka.
Na końcu każdej opowieści dziecko wybiera jedno z dwóch zakończeń, na przykład: nakarmić kotka czy pobawić się z nim, wykopać fosę wokół zamku z piasku czy zbudować zamek wyżej. Każde zakończenie jest inne, więc warto wrócić do opowieści i sprawdzić drugie.
| Poziomy | Opowieści |
|---|---|
| 1–4 | Krótkie historie do wspólnego czytania: kotek, mrówki, baza z koców, zając |
| 5–8 | Urodziny babci, zamki nad Bałtykiem, smok w bibliotece, śnieżny dzień |
| 9–13 | Mapa skarbów, piknik na Księżycu, koncert żab, piekarnia w Toruniu, latarnia na Helu |
| 14–18 | Puszcza Białowieska, robot, rafa koralowa, szlak w Tatrach, noc w muzeum |
| 19–22 | Karawana na pustyni, Islandia, pieśń wieloryba, kapsuła czasu |
Opowieści są coraz dłuższe i trudniejsze. Pierwsze mają po kilka krótkich zdań na stronie, ostatnie to teksty dla dziesięciolatka z ciekawostkami przyrodniczymi.
Czego uczy się dziecko
Wyszukiwania informacji w tekście. Pytania dotyczą faktów z opowieści: jakiego koloru jest koc, kiedy przychodzą zające, co jest w garbie wielbłąda. Dziecko uczy się wracać do tekstu i szukać odpowiedzi, zamiast zgadywać.
Rozumienia przyczyny i skutku. Dlaczego kapitan nic nie widzi? Bo nad morze nadciąga mgła. Takie pytania uczą łączyć zdania w logiczną całość.
Słownictwa. Latarnik, mielizna, skamieniałość, świstak, pęcherz rezonansowy. Dziecko poznaje nowe słowa w kontekście, który pomaga zrozumieć ich znaczenie.
Wiedzy o świecie. Z opowieści dowiaduje się, dlaczego na Księżycu skacze się wysoko, jak ludzie uratowali żubry i dlaczego trójkąty nie są w tej grze, tylko w mostach.
Przyjemności z czytania. Wybór zakończenia daje poczucie wpływu na historię. Dzieci, które nie przepadają za czytaniem, często chętnie wracają, żeby sprawdzić drugie zakończenie.
Dla kogo i jak długo
Gra jest przeznaczona dla dzieci od sześciu do dziesięciu lat, a pierwsze opowieści sprawdzają się także przy wspólnym czytaniu z pięciolatkiem. Jedna opowieść to pięć do dziesięciu minut. Dobrym zwyczajem jest jedna opowieść dziennie, na przykład wieczorem zamiast bajki. Opowieści napisano specjalnie po polsku, z polskimi imionami i miejscami, które dzieci znają albo mogą odwiedzić.
Jak powstały opowieści
Wszystkie historie napisano od nowa po polsku, z myślą o polskich dzieciach. Bohaterowie mają imiona, które słychać na każdym podwórku: Ania, Kacper, Bartek, Igor. Akcja dzieje się w Łebie, Krakowie, Toruniu, na Helu, w Tatrach i w Puszczy Białowieskiej, a także dalej, na pustyni w Maroku i na Islandii. Ciekawostki przyrodnicze zostały sprawdzone. Narracja jest w drugiej osobie i w czasie teraźniejszym, więc każde dziecko może poczuć się bohaterem historii, bez względu na to, czy jest chłopcem, czy dziewczynką.
Wskazówki dla rodziców
- Czytajcie na zmianę. Jedna strona rodzic, jedna dziecko. To zmniejsza zmęczenie i daje wzór płynnego czytania.
- Zatrzymaj się przed pytaniem. Zapytaj: „Jak myślisz, o co zapyta piesek?”. To uczy czytania z uwagą.
- Rozmawiajcie o zakończeniu. Dlaczego dziecko wybrało właśnie to? Co by się stało w drugim?
- Szukajcie miejsc na mapie. Hel, Toruń, Puszcza Białowieska, Tatry: opowieść może stać się początkiem wycieczki.
Zabawy bez ekranu
- Inne zakończenie. Po przeczytaniu dziecko wymyśla trzecie zakończenie i rysuje je.
- Pytania od dziecka. Teraz dziecko zadaje pytania rodzicowi do przeczytanej historii.
- Teatrzyk. Odegrajcie ulubioną opowieść z pluszakami w rolach głównych.
- Książka z wyborem. W bibliotece poszukajcie książek, w których czytelnik decyduje, co dalej.
Częste błędy
- Zgadywanie bez czytania. Odpowiedź zawsze jest w tekście. Warto wrócić do strony.
- Pomijanie szczegółów. Kolory, liczby i imiona często pojawiają się w pytaniach.
- Pośpiech przy długich stronach. Lepiej przeczytać wolniej i zrozumieć niż szybko i zapomnieć.
Więcej zabaw z czytaniem jest w dziale gry z literami i słowami.