Zestrzel meteoryty, wpisując litery i słowa. Nauka pisania dziesięcioma palcami od rzędu środkowego do całej klawiatury w 20 poziomach dla dzieci 6–13 lat.
Jak się gra
Rakieta broni się przed deszczem meteorytów. Na każdym meteorycie jest litera, a na późniejszych poziomach całe słowo. Dziecko wpisuje je na klawiaturze i meteoryt znika. Jeśli spadnie na ziemię, trzeba będzie spróbować jeszcze raz. Na dole ekranu widać klawiaturę, na której kolor klawisza pokazuje, którym palcem go naciskać, oraz podpowiedź, na przykład „F = lewy wskazujący”.
Lekcje idą tak, jak uczy się pisania dziesięcioma palcami. Najpierw dwa klawisze z wypustkami, F i J. Potem cały rząd środkowy, kolejne klawisze z górnego i dolnego rzędu, aż do całej klawiatury. Od czternastego poziomu na meteorytach pojawiają się słowa: najpierw z rzędu środkowego, potem trzy-, cztero- i pięcioliterowe, a w końcu długie. Ostatni poziom to wyścig: ile słów uda się zestrzelić w 60 sekund?
| Poziomy | Klawisze i słowa |
|---|---|
| 1–4 | F i J, D i K, rząd środkowy, G i H |
| 5–9 | Nowe klawisze: E, I, R, U, T, Y, W, O i cały rząd górny |
| 10–13 | V, M, B, N, rząd dolny i cała klawiatura |
| 14–19 | Słowa: rząd środkowy, 3, 4, 5 liter, mieszane i długie |
| 20 | Wyścig 60 sekund |
Czego uczy się dziecko
Prawidłowego ułożenia rąk. Palce wskazujące na F i J, pozostałe palce obok. To pozycja wyjściowa, do której palce zawsze wracają. Kto nauczy się jej wcześnie, pisze potem szybciej i mniej się męczy.
Pamięci palców. Z czasem dziecko przestaje szukać liter wzrokiem. Palce same wiedzą, gdzie jest K albo P. Ta umiejętność zostaje na całe życie i przydaje się w szkole, na studiach i w pracy.
Pisowni słów. Przepisywanie słów litera po literze utrwala ich zapis. To dodatkowe ćwiczenie ortograficzne bez nudnych dyktand.
Koncentracji. Meteoryty spadają, więc trzeba patrzeć na ekran, a nie na klawiaturę. To wymaga skupienia i z każdą lekcją przychodzi łatwiej.
Cierpliwości do ćwiczeń. Pisanie na klawiaturze to umiejętność, która rośnie z powtórzeń. Gra zamienia powtórki w misję obrony rakiety.
Dla kogo i jak długo
Gra jest przeznaczona dla dzieci od sześciu do trzynastu lat. Młodsze ćwiczą pojedyncze litery i rząd środkowy, starsze pracują nad słowami i tempem. Dziesięć minut dziennie przez kilka tygodni daje widoczne efekty. W szkole dzieci coraz częściej piszą na komputerze, więc wczesna nauka bezwzrokowego pisania szybko się zwraca.
Jak wygląda polska klawiatura
W Polsce używamy układu nazywanego klawiaturą programisty. Litery są ułożone tak samo jak w układzie angielskim QWERTY, a polskie znaki, takie jak ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź i ż, pisze się, przytrzymując prawy Alt i naciskając literę bez ogonka. Na przykład Alt i A dają ą, a Alt i Z dają ż. Gra uczy podstawowego układu liter, który jest wspólny dla obu wersji, więc po jej ukończeniu dziecko z łatwością doda polskie znaki podczas pisania własnych tekstów.
Wskazówki dla rodziców
- Najpierw dokładność. Szybkość przyjdzie sama. Lepiej wolno i dobrze niż szybko i z błędami.
- Nie patrz na klawiaturę. Można zasłonić dłonie dziecka lekką chusteczką, żeby oczy zostawały na ekranie.
- Sprawdzaj pozycję. Po każdym słowie palce wracają na rząd środkowy.
- Krótkie, regularne sesje. Codzienne dziesięć minut działa lepiej niż godzina w weekend.
Zabawy bez ekranu
- Klawiatura z papieru. Wydrukujcie układ klawiatury i ćwiczcie ułożenie palców przy stole.
- Ślepe pisanie słowa. Rodzic mówi słowo, dziecko „pisze” je palcami na papierowej klawiaturze z zamkniętymi oczami.
- List do babci. Napiszcie razem na komputerze krótki list albo życzenia.
- Wyścig rodzinny. Kto szybciej przepisze to samo zdanie bez błędów?
Częste błędy
- Pisanie dwoma palcami. To nawyk, który trudno później zmienić. Warto pilnować wszystkich palców od początku.
- Patrzenie na klawisze. Spowalnia i nie pozwala wyrobić pamięci palców.
- Zbyt mocne uderzenia. Klawisz wystarczy lekko nacisnąć.
Więcej zabaw z literami jest w dziale gry z literami i słowami.