Darmowe historyjki obrazkowe online dla przedszkolaków. Dziecko układa 3, 4 lub 5 obrazków po kolei, a potem słucha całej historyjki. 20 poziomów.
Jak się gra
Na ekranie pojawiają się trzy, cztery albo pięć kart z obrazkami, a nad nimi puste miejsca. Lektor mówi: „Posłuchaj historyjki: Bałwan”. Dziecko przeciąga obrazki na miejsca w kolejności, w jakiej wszystko się wydarzyło. Gdy karta trafi dobrze, zostaje. Jeśli nie, wraca, a piesek pyta łagodnie: „Hmm, co było najpierw?”. Po ułożeniu całej historyjki karty odwracają się po kolei, a lektor czyta każde zdanie. Na końcu słychać: „Koniec!”.
| Poziomy | Karty | Pomoc |
|---|---|---|
| 1–2 | 3 | Historyjka jest najpierw opowiedziana, a pierwsza karta leży już na miejscu |
| 3–5 | 3 | Historyjka jest opowiedziana, gdy karty leżą zakryte |
| 6–8 | 3 | Bez opowiadania: dziecko samo ustala kolejność |
| 9–11 | 4 | Historyjka jest najpierw opowiedziana |
| 12–14 | 4 | Bez opowiadania |
| 15–17 | 5 | Historyjka jest najpierw opowiedziana |
| 18–20 | 5 | Bez opowiadania |
Czego uczy się dziecko
Następstwa zdarzeń. Najpierw jajko, potem kurczaczek, na końcu kura. Najpierw brudne ręce, potem mydło, potem czyste ręce. Dla przedszkolaka to ważne odkrycie, że świat ma swój porządek i jedno wynika z drugiego.
Przyczyny i skutku. Słońce roztapia bałwana, fala zabiera zamek z piasku, pszczoła zbiera nektar i robi miód. Każda historyjka pokazuje prostą zależność, którą dziecko rozumie z własnego doświadczenia.
Słuchania ze zrozumieniem. Na poziomach z opowiadaniem dziecko musi zapamiętać, co usłyszało, i przełożyć to na obrazki. To fundament późniejszego czytania ze zrozumieniem.
Mowy i opowiadania. Historyjki są krótkie, a zdania proste, więc dzieci szybko zaczynają je powtarzać. To dobry początek do samodzielnego opowiadania, które w przedszkolu i zerówce ćwiczy się codziennie.
Słów porządkujących czas. Najpierw, potem, na końcu, zanim. Lektor używa ich w każdej rundzie i dziecko uczy się ich przy okazji.
Wskazówki dla rodziców
- Poproście o opowiedzenie. Po ułożeniu historyjki można zapytać: „Opowiesz mi, co się stało?”. Nawet dwa zdania to sukces.
- Zadawajcie pytania „dlaczego”. „Dlaczego bałwan się roztopił?” Takie pytania rozwijają myślenie przyczynowe.
- Wymyślajcie ciąg dalszy. „A co było potem, gdy babcia dostała list?” Fantazja dziecka nie ma granic.
- Opowiadajcie swój dzień jak historyjkę. „Najpierw wstaliśmy, potem zjedliśmy śniadanie, potem poszliśmy do przedszkola.”
Zabawy bez ekranu
- Zdjęcia z wycieczki: wydrukujcie kilka zdjęć z rodzinnego wyjazdu i ułóżcie je po kolei.
- Rysowana historyjka: złóżcie kartkę na trzy części. Dziecko rysuje początek, środek i koniec krótkiej historii.
- Gotowanie krok po kroku: przy robieniu kanapki albo ciasta nazywajcie każdy krok. Potem dziecko próbuje powtórzyć kolejność.
- Teatrzyk z pacynek: odgrywacie znaną bajkę i zatrzymujecie się, pytając, co będzie dalej.
Więcej podobnych zabaw jest w dziale gry z literami i słowami.
Jak gra rośnie razem z dzieckiem
Na początku są trzy karty, a pierwsza leży już na miejscu, więc trzylatek musi ułożyć tylko dwie. Z każdą grupą poziomów pomoc się zmniejsza: najpierw znika gotowa pierwsza karta, potem opowiadanie przed układaniem. Następnie dochodzi czwarta i piąta karta. Historyjki pięcioobrazkowe, ułożone bez wcześniejszego słuchania, to wyzwanie także dla sześciolatków. Gwiazdki zależą od liczby pomyłek.
Częste pomyłki
Dzieci najczęściej zamieniają miejscami dwa środkowe obrazki, zwłaszcza w historyjkach o rośnięciu, jak słonecznik czy motyl. To dobry moment, żeby porozmawiać o tym, jak coś się zmienia krok po kroku. Pomaga też liczenie palcem: „Pierwszy obrazek, drugi, trzeci”. Jeśli dziecko jest zmęczone, lepiej wrócić do poziomów z opowiadaniem, które dają więcej wsparcia.
Dla kogo jest ta gra
Dla dzieci od trzech do pięciu lat, a także dla starszych, które mają trudności z opowiadaniem albo z rozumieniem kolejności zdarzeń. Logopedzi i pedagodzy często używają historyjek obrazkowych na zajęciach. Gra może być domowym uzupełnieniem takich ćwiczeń.
Historyjki są krótkie i pełne polskich realiów: lepimy bałwana w zimie, jedziemy nad Bałtyk, pieczemy pierniczki i wysyłamy list do babci. Dzięki temu dziecko łatwo odnajduje w nich własne doświadczenia i chętniej o nich opowiada. Jeśli dziecko chce, może po grze narysować własną historyjkę i opowiedzieć ją rodzinie przy kolacji.