Przejdź do treści
  1. Strona główna
  2. Gry
  3. Gry do nauki programowania
  4. Labirynt algorytmów

Labirynt algorytmów · Programowanie – gra dla dzieci

Labirynt algorytmów

Dotykaj bloków, żeby ułożyć program dla robota, i naciśnij Start. Blok Powtórz oszczędza miejsce, a bloki „jeśli” pozwalają robotowi samodzielnie podejmować decyzje.

Wiek 8–1220 poziomów🔊 Dźwięk🗣️ Lektor
👶 Wiek 8–12 🏁 20 poziomów 🔊 Efekty dźwiękowe 🗣️ Czytanie na głos 📱 Działa na tabletach 🆓 Za darmo, bez rejestracji

Darmowa gra do nauki programowania dla dzieci 8–12 lat: steruj robotem blokami ruchu, pętli i warunków, a potem napisz jeden program na wszystkie labirynty.

Jak się gra

Mały pomarańczowy robot stoi przy wejściu do labiryntu, a przy wyjściu czeka flaga w kratkę. Dziecko nie steruje robotem bezpośrednio. Układa program, czyli ciąg bloków z poleceniami, które robot wykonuje jeden po drugim po naciśnięciu Start. Strzałka na robocie pokazuje, w którą stronę patrzy. To ważne, bo „obróć się w lewo” zależy od tego, dokąd robot jest akurat zwrócony.

Gdy robot uderzy w ścianę, zatrzyma się przed flagą albo zacznie krążyć w kółko, mignie na czerwono i wróci na start. Dziecko może dotknąć dowolnego bloku w programie, żeby przenieść tam kursor, wstawić nowy blok albo jakiś usunąć. Przycisk tempa przyspiesza robota w długich labiryntach, a żarówka daje podpowiedź. Każdy labirynt powstaje od nowa, więc powtórzenie poziomu oznacza nowe zadanie, a nie odpowiedź wykutą na pamięć.

Poziomy Co nowego Pomysł w tle
1–3 Naprzód, w lewo, w prawo Sekwencja: dokładne polecenia krok po kroku
4–6 Blok Powtórz i limit bloków Pętla: mówisz raz, wykonuje się wiele razy
7–9 Pętle w pętlach (schody, zygzaki, węże) Wzory ukryte w innych wzorach
10–12 „Powtarzaj aż do flagi” i bloki „jeśli” Warunek: robot sam decyduje
13–15 Jeden program na dwa labirynty naraz Pisanie ogólnego algorytmu
16–20 Trzy większe labirynty, jeden program Testowanie algorytmu na wielu przypadkach

Czego uczy się dziecko

Precyzji. Komputer robi dokładnie to, co mu każesz, a nie to, co miałeś na myśli. Jeden krok za dużo albo zapomniany obrót i robot ląduje na ścianie. Dziecko uczy się sprawdzać polecenia, zanim je uruchomi.

Pętli. Gdy droga ma dziewięć pól prosto, zamiast dziewięciu bloków wystarczy „powtórz 9 razy”. Limit bloków na poziomach 4–6 zmusza do szukania fragmentu, który się powtarza. Później pojawia się pętla w pętli, która na początku wydaje się trudna, a po kilku labiryntach staje się naturalna.

Warunków. Bloki „jeśli przed tobą ściana” i „jeśli wolne po lewej” pokazują, że program może reagować na to, co zastanie. Robot przestaje wykonywać listę i zaczyna podejmować decyzje.

Myślenia algorytmicznego. Najważniejsza lekcja przychodzi na poziomach z kilkoma labiryntami. Program, który działa w jednym, rozbija się w drugim. Trzeba przestać myśleć krokami i zacząć myśleć regułami. To serce informatyki.

Szukania błędów. Każde „bęc” to informacja. Dziecko śledzi program blok po bloku i szuka miejsca, w którym coś poszło źle. Tak samo pracują dorośli programiści.

Wskazówki dla rodziców

  1. Prześledźcie program przed startem. Poproś dziecko, żeby wskazywało kolejne bloki i mówiło, co zrobi robot. Wiele błędów wychodzi na jaw, zanim robot się ruszy.
  2. Porozmawiajcie o kierunkach. „W lewo” to lewa strona robota, a nie nasza. Jeśli dziecko się myli, niech obróci się tak jak robot.
  3. Ciesz się z „bęc”. Zamiast „co poszło nie tak?” zapytaj „który blok sprawił, że robot uderzył?”.
  4. Na poziomach z kilkoma labiryntami zaproponuj, żeby najpierw obserwować jednego robota, a potem sprawdzić, dlaczego drugi się rozbił. Często wystarczy jeden dodatkowy blok „jeśli”.
  5. Poproś o wyjaśnienie. Niech dziecko opowie swój końcowy program jako regułę. Jeśli potrafi ująć go w jednym zdaniu, naprawdę go rozumie.

Zabawy bez ekranu

  • Bądź robotem. Narysujcie kredą na chodniku albo taśmą na podłodze siatkę. Jedna osoba zapisuje program strzałkami na kartce, druga wykonuje go dokładnie, łącznie z wpadaniem na „ściany”.
  • Polowanie na pętle. Szukajcie powtarzających się fragmentów w piosenkach, tańcach i wzorach na swetrze i zapisujcie je jako „powtórz 4 razy”.
  • Papierowe labirynty z regułą. Wydrukujcie labirynt i sprawdźcie palcem regułę lewej ręki, a potem prawej. Czy obie prowadzą do wyjścia?
  • Przepis z błędem. Napiszcie przepis na kanapkę z jednym brakującym krokiem i niech dziecko znajdzie błąd.

Częste błędy

  • Zapomniany koniec pętli. Wszystko po bloku Powtórz jest w środku pętli aż do bloku „koniec”. Niezamknięta pętla zamyka się sama na końcu programu, przez co czasem powtarza więcej, niż trzeba.
  • Mylenie lewej i prawej, gdy robot patrzy w dół albo w lewo. Pomaga pokazywanie ręką w kierunku robota.
  • Lista kroków na poziomach z kilkoma labiryntami. Jeśli program działa w pierwszym labiryncie, a w drugim robot się rozbija, czas przejść od kroków do reguł.

Więcej takich gier znajdziesz w dziale gry do nauki programowania.

Najczęściej zadawane pytania

Czy dziecko musi umieć pisać kod?
Nie. Każde polecenie to duży kolorowy blok ze strzałką, a program układa się dotknięciami. Sposób myślenia jest taki sam jak w programowaniu, tylko bez pisania na klawiaturze.
Czym jest reguła lewej ręki z dalszych poziomów?
To klasyczny algorytm wychodzenia z labiryntu. Jeśli cały czas trzymasz jedną rękę na ścianie, znajdziesz wyjście z każdego labiryntu bez zamkniętych pętli. W grze dziecko buduje tę regułę z bloków „jeśli”, a robot sam ją stosuje.
Po co jeden program ma przejść kilka labiryntów?
Na tym polega algorytm. Lista kroków działa tylko w jednym labiryncie, a reguła działa wszędzie. Poziomy 13–20 pokazują tę różnicę bardzo wyraźnie.
Czy to pasuje do tego, czego dziecko uczy się w szkole?
Tak. Sekwencje, pętle i warunki to podstawa informatyki w szkole podstawowej. Wiele dzieci zna je z zajęć w Scratchu albo z kółka robotyki, a ta gra dobrze je utrwala.

Gry podobne do: Labirynt algorytmów

Wszystkie: gry do nauki programowania →