Darmowa gra dla przedszkolaków: dziecko buduje domek, rakietę, zamek albo robota z kół, trójkątów i prostokątów według planu. Z obracaniem figur.
Jak się gra
W rogu ekranu widać plan: mały obrazek domku, drzewa, rakiety albo zamku. Na środku jest plansza z konturami, a obok leżą kolorowe figury: kwadraty, prostokąty, koła, trójkąty i półkola. Dziecko przeciąga każdą figurę na jej miejsce. Gdy figura pasuje, wskakuje z kliknięciem, a piesek mówi „Klik! Pasuje!”. Jeśli figura leży we właściwym miejscu, ale krzywo, piesek prosi, żeby ją obrócić dotknięciem. Po ułożeniu całego obrazka słychać: „Brawo! Udało się zbudować rakietę!”.
| Poziomy | Obrazki | Pomoc na planszy |
|---|---|---|
| 1–3 | Domek, drzewo, namiot (3 figury) | Kolorowe kontury pokazują każde miejsce. Bez obracania. |
| 4–6 | Rakieta, samochód, rybka (4–5 figur) | Kolorowe kontury. Niektóre figury trzeba obrócić. |
| 7–10 | Łódka, bałwanek, ciężarówka, kaczuszka (4–5 figur) | Szare kontury, bez kolorów. |
| 11–14 | Zamek, kwiatek, pociąg, robot (6–8 figur) | Tylko blade kontury. |
| 15–17 | Obrazek niespodzianka z 5–8 figur | Bez konturów. Trzeba patrzeć na plan. |
| 18–20 | Obrazek niespodzianka | Bez konturów i z dodatkowymi figurami, które nie pasują. |
Czego uczy się dziecko
Wyobraźni przestrzennej. Patrzenie na mały plan i odtwarzanie go w dużym rozmiarze wymaga przeniesienia obrazu z jednego miejsca w drugie. Obracanie figur dodaje kolejny wymiar: trzeba zobaczyć w głowie, jak trójkąt będzie wyglądał po obróceniu.
Rozpoznawania figur. Kwadrat, prostokąt, koło, trójkąt i półkole. Lektor nazywa figurę przy każdej podpowiedzi, więc dziecko utrwala nazwy w praktyce.
Analizy i syntezy. Rozłożenie obrazka na części i złożenie go z powrotem to umiejętność, która przydaje się przy nauce czytania (słowo składa się z liter), liczenia i rozwiązywania problemów.
Planowania. Na późniejszych poziomach nie ma konturów. Dziecko musi najpierw spojrzeć na plan, zdecydować, od której figury zacząć, i dopiero potem działać.
Hamowania impulsu. Dodatkowe figury na ostatnich poziomach wymagają sprawdzenia, czy dana figura w ogóle jest na planie. Piesek przypomina: „Tego kształtu nie ma na obrazku”.
Wskazówki dla rodziców
- Opisujcie plan słowami. „Domek to kwadrat, a na nim trójkąt jak dach.” Słowa pomagają zrozumieć budowę obrazka.
- Zachęcajcie do patrzenia na plan. Kiedy kontury znikną, plan jest jedyną podpowiedzią. Warto pokazać go palcem.
- Pozwólcie eksperymentować z obracaniem. Dziecko samo odkryje, że koło wygląda zawsze tak samo, a trójkąt nie.
- Pytajcie o kolejność. „Od czego zaczniesz? Od dołu czy od góry?”
Zabawy bez ekranu
- Mozaika z papieru: wycinacie figury z kolorowego papieru i naklejacie z nich obrazki.
- Klocki z obrazka: budujecie z klocków według prostego rysunku. Potem dziecko rysuje plan, a rodzic buduje.
- Tangram dla maluchów: kilka dużych figur z kartonu wystarczy, żeby układać kotka, domek i łódkę.
- Figury z patyczków: z patyczków do lodów albo słomek układacie trójkąty, kwadraty i całe obrazki.
Więcej podobnych zabaw jest w dziale gry z kształtami i kolorami.
Jak gra rośnie razem z dzieckiem
Pierwsze obrazki mają trzy figury i kolorowe kontury, więc trzylatek od razu widzi, gdzie co położyć. Z czasem figur przybywa, trzeba je obracać, a kontury stają się szare, blade i w końcu znikają. Ostatnie poziomy z obrazkiem niespodzianką i dodatkowymi figurami sprawdzają, czy dziecko naprawdę korzysta z planu. Gwiazdki zależą od liczby pomyłek.
Częste pomyłki
Najczęściej dzieci kładą figurę we właściwym miejscu, ale zapominają ją obrócić. Piesek podpowiada wtedy, żeby dotknąć figury. Drugą częstą trudnością jest pomylenie kwadratu z prostokątem, zwłaszcza gdy różnią się niewiele.
Dla kogo jest ta gra
Dla trzy-, cztero- i pięciolatków, które lubią klocki i układanki. Szczególnie przyda się dzieciom, które niechętnie rysują, bo pozwala tworzyć obrazki bez kredki. Starsze przedszkolaki z ostatnich poziomów mogą przejść do trudniejszych łamigłówek z figurami, takich jak tangram. Ponieważ każda budowla kończy się wesołą animacją, dzieci chętnie wracają, żeby zobaczyć kolejne obrazki niespodzianki, a przy okazji powtarzają nazwy figur bez żadnego przymusu. Rodzic może też poprosić dziecko, żeby opisało gotowy obrazek: ile było trójkątów, a ile kół.