Darmowa gra ekonomiczna dla dzieci 10–13 lat. Kupuj cytryny, cukier i lód, ustal przepis i cenę, czytaj prognozę pogody i raporty dnia, żeby osiągnąć zysk.
Jak się gra
Każdy poziom to kilka dni prowadzenia budki z lemoniadą. Dzień zaczyna się rano od zakupów: cytryny, cukier, kubki, a od poziomu 4 także lód. Potem dziecko ustawia suwakami przepis, czyli ile cytryn i cukru idzie na dzbanek i ile lodu na kubek, oraz cenę. Prognoza pogody podpowiada, czy będzie upał, czy deszcz, choć na dalszych poziomach prognoza nie zawsze jest pewna.
Po otwarciu budki do stoiska podchodzą klienci. Jedni kupują, inni odchodzą z dymkiem „Za drogo” albo „Wyprzedane”. Wieczorem pojawia się raport: przychód, koszty, zysk i wykres pokazujący, ile mniej więcej można było zarobić przy każdej cenie. Szczyt tej krzywej to najlepsza cena na dany dzień.
| Poziomy | Dni | Nowe wyzwanie |
|---|---|---|
| 1–3 | 3 | Znajdź dobrą cenę i przepis |
| 4–5 | 4 | Lód: w upał potrzeba go więcej, a przez noc się topi |
| 6–7 | 4–5 | Niesprzedane cytryny się psują, prognozy stają się niepewne |
| 8–9 | 5 | Codzienny czynsz i wydarzenia, takie jak festyn |
| 10–11 | 6 | Konkurencyjna budka z własną ceną |
| 12–15 | 6–7 | Pożyczka z odsetkami i pytanie o próg rentowności |
Czego uczy się dziecko
Różnicy między przychodem a zyskiem. Sprzedać dużo to jeszcze nie znaczy zarobić. Dziecko widzi w raporcie, że od przychodu trzeba odjąć zakupy, czynsz i odsetki, a dopiero to, co zostaje, jest zyskiem.
Ustalania ceny. Zbyt wysoka cena odstrasza klientów, zbyt niska nie pokrywa kosztów. Wykres na koniec dnia pokazuje, że najlepsza cena leży gdzieś pośrodku. To pierwsza lekcja popytu i podaży.
Planowania zapasów. Lód się topi, cytryny się psują, a kubków może zabraknąć. Trzeba kupować tyle, ile się sprzeda, a nie „na zapas”. Tak samo myśli każdy sklep.
Czytania prognoz i ryzyka. Gdy prognoza mówi „pewność 60%”, dziecko musi zdecydować, czy zaryzykować duże zakupy. To praktyczne spotkanie z prawdopodobieństwem.
Pożyczek i odsetek. Na ostatnich poziomach można pożyczyć 40 monet, ale oddaje się 48. Dziecko samo liczy, czy pożyczka się opłaca, i uczy się, że kredyt ma swoją cenę.
Wskazówki dla rodziców
- Analizujcie raporty razem. Zapytaj: „Ilu klientów odeszło, bo było za drogo? Co zmienisz jutro?”.
- Zwróć uwagę na wykres cen. Pokaż, że szczyt krzywej zmienia się z pogodą. W upał można brać więcej.
- Porozmawiajcie o kieszonkowym. Ile kosztują składniki domowej lemoniady? Ile trzeba by brać za kubek na szkolnym kiermaszu, żeby coś zarobić?
- Nie ratuj przed przegraną. Przegrany poziom to dane do analizy. Najlepsze wnioski przychodzą po porażce.
- Pytaj o pożyczkę. Zanim dziecko pożyczy, niech policzy, ile kubków musi sprzedać, żeby oddać 48 monet.
Zabawy bez ekranu
- Lemoniada w kuchni. Zróbcie lemoniadę na rodzinny piknik albo szkolny kiermasz. Policzcie koszt składników i zysk.
- Ankieta smaku. Przygotujcie trzy wersje lemoniady: słodszą, kwaśniejszą i z większą ilością lodu. Która smakuje gościom najbardziej?
- Sklep z paragonami. Bawcie się w sklep z zabawkami, ceną i paragonami. Na koniec dnia policzcie utarg.
Częste błędy
- Za wysoka cena w chłodny dzień. Gdy jest zimno, klientów jest mniej i są mniej spragnieni.
- Za dużo lodu na zapas. Topi się przez noc i to czysta strata.
- Zapominanie o czynszu. Od poziomu 9 trzeba go płacić codziennie, nawet przy słabej sprzedaży.
Dla kogo jest ta gra
Budka z lemoniadą jest przygotowana dla dzieci w wieku 10–13 lat, które sprawnie dodają, odejmują i mnożą w zakresie kilkuset. Szczególnie spodoba się dzieciom, które lubią sklepy, kiermasze i wymyślanie własnych biznesów. Pierwsze poziomy są krótkie i proste, więc nawet dziecko, które nie przepada za matematyką, szybko wciąga się w ustalanie ceny i liczenie zysku. Gra dobrze sprawdza się też jako przygotowanie do szkolnego kiermaszu albo dnia przedsiębiorczości, kiedy dzieci naprawdę sprzedają ciasta czy własnoręcznie zrobione ozdoby. Jeden dzień w budce trwa około minuty, a cały poziom kilka minut.
Więcej podobnych gier znajdziesz w dziale gry o pieniądzach i codziennym życiu.